YazOlur.CoM » Benden

Korumalı: şifreyi biliosun

AhMeTMnS — Mon, 06 Sep 2010 15:20:09 +0000

İstediğin Yere

AhMeTMnS — Fri, 03 Sep 2010 17:28:58 +0000

Düşün bu izler acaba kimin eseri
İzler o hayat uzaktan bizleri
Serseri bi gönüle konan bülbülün
Ölüme türküsü belki son dileği
Gereği yap hadi bitsin uykum
Duydum evren olana bitene suskun
Kuzgun bir karga öğretir ölümü
Ve gömülür oraya ilk cenaze üzgün
Düzgün düzenin bozanı insanlar
Büsbütün hatalarını savunurlar
Ve avunacak şey olur hep elinde ki
Kaybolabilir bi gün alamazsın nefesi
Rahata alışık aklı dağınıksan
Aşkı tatıp ama yakalamamışsan
Her şey iflas her şey boşsa
Ahmetin kelamı ilaç tatlı canına

Bu gözler gördü bir defa ama sönebilir feri
Bitebilir ani masallar
Uykulu şarkılar dilime dualar değmeli bu gece sorunlar aşılmak içindir
Engeller tuzaklar
Elbet geçer o sancın
Güven inancın
Alırda götürür istediğin yere

Elimi kolumu gözümü bağlar bazı günler
Sebebi sonucu olmayan kimi hadiseler
Kısalan çizgiler daralan görüntüler
İnsanı derbeder eder kederler
Ama yoktur isyanın yeri kitapta
Başın kalsa belki en darda
De ki sen ya sabır
Tükenmez kar kalır
Karamsar olma o ki sana zarar açandır

Geri Dönme, Dönmesen Ne Olur

AhMeTMnS — Mon, 30 Aug 2010 20:23:33 +0000

Evet, uzun zamandır şarkı paylaşmıyorum yazolur.com da. ama öyle bir şarkı var ki, paylaşılmayacak tarzda bişi değil. Sözler mükemmel. Sagopa Kajmeri sevdiğimi zaten biliyosunuz hepiniz. Bende sizin sevdiğinizi biliyorum. Oda sağolsun jenerik şarkılar üretmeye devam ediyor. Buyrun o şarkı ve şarkının sözleri.

Download audio file (09.-Ne-Olur.mp3)

Sözlerde Burada:

Onun da katılaşır kalbi koruma diyerek o bir başkadır
Tepene çıkardıysan yüksek kar alır
Zirveler soğuk olur soğuk alan soğur
Doğur anam doğur, dokuz doğursan da uslanmıyorsun oğul
Keşfedilmek istemez tarihi eser sırların
Bir damla kalmış su gibi bir seferlik ellerin
Gelincikten koparmazsan hatırı kalır kırların
Ne kadar yara alsam da ben iflah olmayan kadın
Kimin vakti dolmuş o yolcuymuş hikâyemiz hep bir varmış bir yokmuş
Dolamış ipini bir salmış bir tutmuş
Kararsız bırakır varlığın fütursuz tereddütlü sevda huzursuz sen hep yorumsuz
Sen gibi kimse görmedim benim için bir başkaydın
Sona kalırdı herkes çünkü sen en baştaydın
Açığa çıkan sırlarında güzelliğin boğuldu, güzelliğine doyuldu

Nakarat:
Çok yaşamam sandın gittikten sonra
Geri dönme, dönmesen ne olur
Yaşadığım ne hayat ne de toprak var git x2
Geri dönsen dönmesen ne olur

Sagopa Kajmer:

Bitsin bitmesi gerekenler
Varsın gitsin gitmesi icap edenler
Ya kal, ya git. Kararsızlık en kötü çözümsüzlük
Kime denk gelmiş ki üzüntüsüzlük
Ya mutluluk talihlileri kim
Tekken gülebilmek işin özüdür
Sen nerden bileceksin hangisi benim son sözümdür
Beni var yak ama ateşi benden isteme
Öldürmek için beni benden silahımı bekleme
Cümleni bitir artık tekleme
Aman ne karışık bir trafik var içimde keşke bilseydin
Gerçi bilebilirdin bilmek isteseydin
Sen şu çarpışmaları izle uzaklardan yas tut
Kendini benim yapmadıklarımı yapmış gibi düşün ve korkut
Sen şahane bir uçurtmasın
Ben de senin ipinim unutmayasın
Bensiz söyle ne işe yararsın
Bırak bana anlatmayı en iyi bildiklerimi
Yazmaya zorlama ne olur zorla sildiklerimi
Çünkü artık korku sarmaşıkları sardı fikrimi
En ihtiyaç anımda bırakıverdiler ellerimi
Düşerken gezdim hızla yükseklerdeki tepeleri
Şimdi kırık haldeyim, kırık bir haldeyim
Geri dönsen dönmesen ne olur

Nakarat:
Çok yaşamam sandın gittikten sonra
Geri dönme, dönme sen ne olur
Yaşadığım ne hayat ne de toprak var git x2
Geri dönsen dönmesen ne olur

Korumalı: şifre aynı

AhMeTMnS — Sat, 28 Aug 2010 07:11:41 +0000

Demedi Deme Ey Arkadaş

AhMeTMnS — Wed, 03 Feb 2010 02:20:15 +0000

Bir insan, neşeyle gözlerini açtığında ölümsüzlük hudutlarında hissediyorsa eğer bedenini, aşk ne vahimdir ki o bedende var olamayacak kadar fani’dir… Bir insan neşeyle gözlerini açtığında, dur diyebiliyorsa engin denizlere dağılmış çocuksu sevdalarına, o beden ölümden önce gerçek aşkı mutlaka tadacaktır. Olası bir yalancı gözde bulduğunu sanıyorsan dipsiz bir sevdayı ve hudut tanımıyorsan eğer, bedeninle değil ruhunla yaşadığını aklından geçirip tutsaklığa merhaba diyorsan, MUTSUZ OLACAKSIN EY ARKADAŞ taa ki sana verilecek hediyeyi kör olmuş gözlerinle görene kadar. İnan bana ey arkadaş hudut sensin, sensin ve senin iyi niyetin, durmalısın orada, dur orada. Gittiğin yol hakettiğin yol değil, hakedenin yoluda değil ey arkadaş, hakedenin yolu hakkın sana verdiği hediyenin sonunda bulunduğu yol ey arkadaş, aç şimdi gözlerini ne bakıyorsun hala senin olmayana, bak asıl ebediyetin zaten senin yanında anla ey arkadaş, masalına inandığın kahraman kötü karakter, bak o buldu hakkını, senin elinde ise tertemiz bir pırlanta bu sefer, övün kendinle ey arkadaş, pişmanlık sana göre değil ne yaptıysan övün ve sadece senin olanın önünde eğil ey arkadaş, hep zor olanı seçtin zor olan haketmeyendir, bugünse hediyene diklenme ama dik dur ey arkadaş, inan bana ey arkadaş dünyada aldığın hediye yanında olucak ebediyette, işte şimdi zamanıdır ver sevgini sakın hudut tanıma ey arkadaş, herkes hakkıyla yaşayacak kimi pişman olacak ama sen mutlu olacaksın ey arkadaş, yinede hor görme haketmesede hep büyük ol, seni küçük gören kim varsa utanacak ey arkadaş, sevmekmi sevilmekmi arasında nötr kaldığın duygularının körelmeye başladığı, belirsizlik içerisinde yanlışa gönül bağladığın günler bitti sen nihayete vardın ve nihayet sen kazandın ey arkadaş.

Selamın Aleyküm YazOlur Milletinin İnsanı

AhMeTMnS — Mon, 25 Jan 2010 20:34:42 +0000

Selamın Aleyküm YazOlur Milletinin insanı. Uzun zamandır yokum (tam 2 ay). İki ay önce teknik problemler yüzünden kapandı YazOlur.CoM ve hiç bir zaman benim elimde olmayan nedenler yüzünden 2 ay boyunca kapalı kaldı. Yeniden açmayı çok istedim çünkü YazOlur’u çok seviyorum. Çünkü Yazolur’u sevenler var. Kapalı kaldığı süre içerisinde bana bir çok yolla ulaşan hiç tanımadığım insanlar oldu, hepsine tek tek teşekkür ediyorum ve inşallah eski tadını kaybetmemiş dahada lezzzetlenmiş yazılarla sizin karşınızda olurum bundan sonra. Bir blog değil sadece YazOlur. ” aaaaa ben demiştim” dedirtir YazOlur. ” dur lan şu yazıyı sevgilime göndereyim” nitelikteki yazıları bünyesinde üretme kabiliyetine sahiptir YazOlur. ” banamı dedin ulan” diye eleştirilenin elektronlarına şimşek çaktırmaya kafi gelecek kadar sivri dillidir YazOlur. ” hadi canım sende” dedirtecek derecede ukaladır, çünkü yazdıklarına kefildir YazOlur. Çok seveninde, çok nefret edeninde takip etmekten kendini alıkoyamadığı bir yerdir YazOlur. Yazılarından herkesin üzerine bir pay çıkardığı ” Yine Koymuş Lafı ” diyeceği yazıların barındığı bir mecradır YazOlur. Çok büyük bir kitleye hitap etmesi yakında muhtemel bir medya alanıdır YazOlur. Çok sevilecek, çok kıskanılacak, çok sinirlenilecek, çok eleştirilicek ama uslubu hiç değişmeyecek olan blogdur YazOlur. Her zaman dediğim gibi “Ahmet Maniş’in Serbest Atış Alanıdır” YazOlur.

Herkese Sevgiler Saygılar Yeni Yazılarımda ve Yorumlarınızda Görüşmek Üzere;

AhMeTMnS

Deniyorum Olmuyor…

AhMeTMnS — Fri, 13 Nov 2009 16:36:46 +0000

Herkese Merhaba, ilk önce hasta olduğumu ve tuşlara basarken parmaklarımın bile ağrıdığını söylemek istiyorum. Hayat nasıl gidiyor bilmiyorum ama beklentilerimin zerresi yolumdan geçmiyor. Okul okul dedim kazandım şimdi vize zamanı yarın 2 sınav var oturmakta bile zorlanıyorum hasta olduğum için her yerim ağrıyor ama ders çalışmak zorundayım. Afili cümleler kurup edebiyat yapacak halimde yok. Bu pazar radyo programım yok, hem hastayım hemde sınavlarım var o yüzden bu haftayı boş geçicem, ama bi dahaki hafta aslında melek olan ama sürekli üzen birinin seçtiği çok güzel şarkılardan oluşan bi program yapıcam. Mutsuzum, umutluyum, beklentilerimin kavşağında durmuş bekliyorum, bir yığın insan beni biliyor ben onları bilmiyorum, ürkütüyor beni şu kargaların kargaşası, banamı kaldı ayakları yoldan kaymışların tasası? inadına sevmiyorum ve inadına seviyorum inadına vazgeçmiyorum. Tutku halinde alınması gerekenler yuva yapmış hayatımda ve ben yıkamıyorum. Vermemem gereken değerlerimi yoldan bulmuşçasına etrafa saçıyorum ve bunu bilinçli olarak yapıyorum… Hiç bir şey için pişman değilim. Özlüyorum neyi? seviyorum neyi? istiyorum neyi? Selametle…

Edit: Hastalığım fena halde arttı…

Artık Cuma Günleride Radyo Venüs’teyim

AhMeTMnS — Fri, 30 Oct 2009 12:29:47 +0000

Biliyosunuz her pazar Radyo Venüs’te 15:00 – 18:00 Arası programım var. Bundan itibaren her cuma günü 19:00 – 21:00 arası’da Onur Kutlu ile birlikte yayındayız. Programda güncel konuları konuşup biraz dalga geçip rahatlıyoruz, dobra dobra eleştirimizi yapıp kendimize geliyoruz, en hit parçalarla neşemizi buluyoruz, keyifli iki saat geçirip programı kapatıyoruz. Yani bundan sonra her pazar 15:00 – 18:00 arası ve her cuma 19:00 – 21:00 arası Güney marmaranın ilkeli ilki Radyo Venüs’teyim.

Programdan küçük bir ses kaydını aşağıda bulabilirsiniz:

Download audio file (programkayıt.mp3)

Bandırma’da Alışılmışın Dışında Club Party

AhMeTMnS — Sat, 10 Oct 2009 14:29:03 +0000

Herkes’e selamlar, son zamanlarda yazolur’a yazamadığımı başka bir çok alanda çalıştığımı söylemiştim. Şimdi bunlardan biri var size tanıtacağım. Bandırmadaki radyo dinleyicilerinin yakından tanıdığı bir isim, benimde Radyo Venüs’ten programcı arkadaşım DJ Onur Kutlu’nun organizasyonu ve Radyo venüs’ün medya sponsorluğu ile Bandırmada alışılmışın dışında bir kalitede club parti var. Santra Club’da yapılacak, ilk party 18 elim pazar günü 14:00 da başlayacak ve saatler 19:00 ı gösterene dek devam edecek. DJ Onur Kutlu’nun müzikteki başarıları tartışmasız aşikardır. Sizlerde onun ve benim canlı performansımızın olacağı bu party’i kaçırmak istemiyorsanız, alın arkadaşlarınızı santra cluba gelin 18 Ekim pazar günü. Onur ve ben (Gizli Eylem) iki radyo venüs programcısı en sevdiğimiz club parçaları sizler için bir araya getirdik. Güzel bir gün olacağına eminim.

Hayaller ve Gerçekler (nacizane roman kırıntısı)

AhMeTMnS — Tue, 06 Oct 2009 22:49:20 +0000

Bir selamla başlar herşey; uzun, yorucu, heyecanlı, istekli, bitmesi imkansızlaştırılmış bir serüvendir. Bende birgün bir selam aldım ve bir doğup bir yitecek güneşe, yağmurlu ama apaydınlık sokaklara, kişiselleştirilmiş şarkı sözlerinden çıkartılacak anlamlı hüzüne bazense bir çocuk gülümsemesinde aranacak ulaşılmaz yüzün aklımda edindiği yerdeki uslanmaz çocuğa merhaba dedim. İşte o uslanmaz çocuk aslında o kadar şımartılmış ve senelerdir dışarıya fışkırmayı bekleyen bir enerjiyle doluymuş ki ben bunun farkında değilmişim. Bir çok zaman kendime itiraf edemesemde o çocuğun zaten orada bir yerde gizlendiğini ve bir gün bir gücün onu yerinden, yeni doğmuş bir çocuğun attığı çığlık misali çaresizce ve bilinçsizce yerinden çıkaracağının farkındaydım, en azından romanlarda okuduğum hikayelerin gerçek hayatta yaşanmış olaylardan kesit olduğunun farkında olduğum kadar. Hayatın gidişi bir senaryo gibi olduğunun farkındalığını her an üzerimde taşımama rağmen, ne olacaklardan ne yapmam gerekenlerden haberdardım. Bir rüya misali dinginliğine, bir çocuk hayali misali süslü, rengarenk duvarlarından, yollarından melodiler duyulan gök yüzünde mutluluğun resminin olduğu hayaller ülkesine yolculuğamı başlıyordum. Yoksa ölülerin kol gezdiği, kanla boyanmış duvarlarına bir katilin kazıdığı küfürlü duvar yazılarının olduğu, mecbaa’larında çıplak kadın resimli yayınlardan başka bir şey olmayan, gök yüzünde siyah bulutların hızla yer değiştirdiği görülen, umutsuz insanların çaresiz bakışlarıyla dolu bir başka ülkeyemiydi bu yolculuk?

Mutluluğamı adım atmıştım yoksa hayatımı zindana çevirecek bir karanlık mutsuzluk vadisinemi bunu ayırt etmekte güçlük çekiyordum. Ama karşımda bir çift göz vardı ki, baktığında dünyamı aydınlatan, bana çocukluğumda babamın tamir ettiği uçurtmamı büyük bir mutlulukla uçurduğumda onu izlerken gözüme vuran güneşin ışığıyla ne kadar benzeşiyordu. Bir insan gözü insana ne kadar çağrışım yapabilir bilmiyorum. Ama kelimelerin anlatmakta yetersiz kalabileceğini hissettirebilecek şimşekler çakıyordu, bu kadar hızlı atmaya alışkın olmayan yüreğimde. Olanlar bu kadar hızla yol alırken, ben düşüncelerimle duygularımın savaşında düşüncelerimin komutanlığını yapıyordum adeta. Yenilgiye bu kadar susamış bir komutan hem komik hem dramatik geliyordu bana. Duygularımın karşısında ezildiğimi, karanlık bir odada yanan mumun yavaş yavaş eriyip bittiğini izlemek gibi gözle görülür bir şekilde mantıksızlığın cazibesine kapılmanın özgürlüğünü izliyordum. Bir özgürlük bu kadarmı mahkumiyete sürüklerdi insanı, peki kim esaret için özgürlüğünü maşa olarak kullanırdı ki? Ben kullanıyordum tüm benliğimle, hür irademle, özgürlüğümle esarete bir çift gözün beni alıp götüreceği hapsedeceği o mutsuzluk veya mutluluk ülkesindeki esaretime doğru bile bile emin adımlarla, geçmişimin üzerine basa basa ilerliyordum.

Arkası Yarın :)